|
Written by Admin
|
|
Saturday, 18 June 2011 07:19 |
|
 (အေဖနာမည္- Dick Hoyt) (သားနာမည္ – Rick Hoyt) ဒီသားအဖ ႏွစ္ဦးဟာ တာေ၀း အေျပးသမားေတြပါ။ (၂၅)ႏွစ္ အတြင္းမွာ စုစုေပါင္း မိုင္ ၃၇၇၀ ကို သူတို႔ ေျပးခဲ့ျပီးပါျပီ။ (၇၈)ၾကိမ္ေျမာက္ သံုးခုစပ္ မာရသြန္၊ (၆၄)ၾကိမ္ေျမာက္ မာရသြန္၊ (၂၄)ၾကိမ္ေျမာက္၊ နာမည္ၾကီး Boston မာရသြန္၊ (၂ဝ)ၾကိမ္ေျမာက္ Duathlons………
သား Rick ဟာ စကား မေျပာတတ္သလို လမ္းလဲ မေလွ်ာက္တတ္သူပါ။ ၁၉၆၂ႏွစ္မွာ သူ႔ကို ေမြးဖြားတုန္းက လည္ပင္းမွာ ခ်က္ၾကိဳးပတ္ျပီး ေမြးလာခဲ့မိတဲ့အတြက္ ဦးေႏွာက္ ေအာက္စီဂ်င္ မရဘဲျဖစ္ခဲ့တယ္။ သားဟာ လူေသတေယာက္လို ျဖစ္ေနပါျပီ ဘာမွ
ေမွ်ာ္လင့္ မေနပါနဲ႔ေတာ့လို႔ ဆရာ၀န္က သူတို႔ လင္မယားကို ေျပာခဲ့တယ္။ သားဟာ ဘီးတပ္ ကုလားထိုင္ေပၚမွာပဲ တစ္သက္လံုး စံျမန္းရေတာ့မွာပါ။ သား ၈လ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ Dickနဲ႔ သူ႔ဇနီး Judy ကို “မေျပာ မလွဳပ္ႏိုင္တဲ့ သားကို ကုသေရး ငွာနကိုပဲ ပို႔လိုက္ပါလို႔” ဆရာ၀န္က ေျပာခဲ့တယ္။
ဒါကို သူတို႔လင္မယားက သေဘာမတူခဲ့ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အိမ္ထဲမွာသူတို႔ သြားလာလွဳပ္ရွား ေနတာကို သားျဖစ္သူက မမွိတ္မသုန္ စိုက္ၾကည့္ေနတတ္လို႔ ပါပဲ။ (၁၁)ႏွစ္ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ သားကို (Tufts University) ရဲ႕ အင္ဂ်င္နီယာ ငွာနကို သူတို႔ ပို႔ခဲ့ၾကတယ္။ အေၾကာင္းက သားနဲ႔ သူတို႔ၾကားမွာ အဆက္အသြယ္ လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ အရာမ်ား ရွိႏိုင္မလားလို႔ သြားေရာက္ ေမးျမန္းျခင္းပါ။ ရရွိလာတဲ့ အေျဖကေတာ့ “မျဖစ္ႏိုင္ဘူး… သူ႔ရဲ႕ဦးေႏွာက္က ေသေနျပီ” ပဲျဖစ္တယ္။
“သားကို ရယ္စရာေတြ ေျပာျပရေအာင္”လို႔ အေဖျဖစ္သူက အၾကံ ေပးခဲ့တယ္။ သူတို႔ ရယ္စရာေတြ ေျပာေတာ့ သားဟာ ရယ္လာပါတယ္။ ဒါဟာ သူ႔ဦးေႏွာက္ လံုး၀ မေသေၾကာင္းကို သက္ေသျပတာပဲလို႔ သူတို႔ ယံုၾကည္ခဲ့တယ္။ သူ႔ရဲ႕ ခ်ိနဲ႔တဲ့ ဦးေႏွာက္ အေတြးေတြကို ခ်ေရးႏိုင္ဖို႔ အထူးကြန္ျပဴတာ တစ္လံုးကို သူတို႔ ဖန္တီးခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုး Rick ျပင္ပနဲ႔ ဆက္သြယ္လို႔ ရခဲ့ပါျပီ။
Rick (၁၅)ႏွစ္ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ အတန္းထဲက ေက်ာင္းသားတဦး မေတာ္တဆ ေသဆံုးသြားခဲ့တယ္။ ေသဆံုးသြားတဲ့ ေက်ာင္းသားအတြက္ အေျပးျပိဳင္ပဲြ လုပ္ျပီးရန္ပံုေငြ ေကာက္ခံ ခဲ့တယ္။ “အေဖ သားလဲ ၀င္ျပိဳင္ခ်င္တယ္” လို႔ ကြန္ျပဴတာေပၚကေန တဆင့္ သူေျပာခဲ့တယ္။
အေဖလုပ္သူ Dick ဟာ အားကစားသမားတဦး မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သားရဲ႕ဆႏၵေၾကာင့္ သူဟာအဲဒီပဲြမွာ ၀င္ျပိဳင္ခဲ့တယ္။ သားရဲ႔ တြန္းလွည္းကို တြန္းျပီး (၅)မိုင္ခရီးကို တာ၀င္တဲ့ အထိသူေျပးခဲ့တယ္။ ျပိဳင္ပဲြျပီးေတာ့ သားကအေဖ့ကို…. “သားကိုယ္သား ဒုကၡိတလို႔ မထင္တာ ဒါဟာ ပထမဆံုးအၾကိမ္ပဲ” လို႔ေျပာခဲ့တယ္။ ဒီစကားတစ္ခြန္းဟာ အေဖျဖစ္သူကို ေတာ္ေတာ္ေလး တုန္လွဳပ္သြားေစခဲ့တယ္။ သားကို အဲဒီလို ဒုကၡိတလို႔ မထင္တဲ့စိတ္ေတြ ေပးမယ္လို႔ သူဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ Bostonရဲ႕ မာရသြန္ကို ၀င္ျပိဳင္ဖို႔ သူျပင္ဆင္ခဲ့တယ္။
“စာရင္း လက္မခံပါ” ဒါဟာ ျပိဳင္ပဲြ၀င္ဖို႔ စာရင္းသြားသြင္းေတာ့ အေျပာခံလိုက္ရတဲ့ စကားတစ္ခြန္းပါ။ သူတို႔သားအဖဟာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ေျပးတာမဟုတ္တဲ့ အတြက္၊ မသန္စြမ္းသူမ်ား ျပိဳင္ပဲြလဲ မဟုတ္တဲ့အတြက္ အျငင္းခံလိုက္ရတာပါ။ စာရင္းမသြင္းဘဲ ေျပးသူေတြၾကားမွာ သူတို႔ လိုက္ေျပးခဲ့တာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး မာရသြန္တခုမွာ သူတို႔စာရင္းသြင္းလို႔ ရခဲ့တယ္။ အေျပးသန္တဲ့ အတြက္ ေနာက္တႏွစ္မွာ ျပဳလုပ္မဲ့ Boston မာရသြန္မွာ သူတို႔ ပါ၀င္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ အေဖ့ရဲ႕ ၾကီးမားတဲ့ ေမတၱာနဲ႔ သားရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ ေရကူးသင္ခဲ့တယ္။ စက္ဘီးစီးသင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သားအဖႏွစ္ဦးဟာ သံုးခုစပ္ မာရသြန္ကိုေတာင္ ၀င္ျပိဳင္ခဲ့တယ္။ တခါက အေမရိကားကို ျဖတ္ျပီး မိုင္(၃၇၃၅) ခရီးရွည္ကို စက္ဘီးတစီးနဲ႔ အတူျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္က စျပီး “Team Hoyt ”ဆိုတဲ့နာမည္နဲ႔ အေဖက သားရဲ႕လွည္းကို တြန္းျပီး မာရသြန္ပဲြေတြမွာ သူတို႔ ပါ၀င္ေျပးခဲ့ၾကတယ္။ ဘာေၾကာင့္ အေဖ့တစ္ဦးတည္း ျပိဳင္ပဲြမ၀င္ခဲ့တာလဲလို႔ လူေတြက ေမးေတာ့ “ကြ်န္ေတာ္ တေယာက္တည္းဆိုရင္ ျပိဳင္ပဲြမ၀င္ဘူး” လို႔ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။ ျပိဳင္ပဲြေတြမွာ သူပါ၀င္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္းက သူတို႔ အတူေျပးေနတုန္း၊ ေရကူးေနတုန္း၊ စက္ဘီးစီးေနတုန္းမွာ သားရဲ႕မ်က္ႏွာက ေပၚလာတဲ့ အျပံဳးေၾကာင့္ပါပဲ။
အခုအခ်ိန္မွာ (၄၄)ႏွစ္ ရွိျပီျဖစ္တဲ့ Rick ကေတာ့ Boston College’s ရဲ႕ကြန္ျပဴတာ စမ္းသပ္ခန္းမွာ မသန္မစြမ္းသူမ်ား အတြက္ အလုပ္လုပ္ေနပါျပီ။ (၆၆)ႏွစ္ ရွိျပီျဖစ္တဲ့ Dick ကေတာ့ Massachusetts ျပည္နယ္မွာ ေနထိုင္ေနပါတယ္။
သားရဲ႕ လုိအင္္္ဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းေပးတဲ့ ဖခင္တဦးရဲ႕ ၾကီးမားတဲ့ ေမတၱာနဲ႔ မသန္စြမ္းသူ ျဖစ္ပါရက္နဲ႔ ဘ၀ကို အရွံဳးမေပးဘဲ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ ရွင္သန္ေနတဲ့ သားရဲ႕ဇာတ္လမ္း ေတြပါ။ ဒီစာအဆံုး ကြ်န္မ မ်က္ရည္၀ဲ မိပါတယ္။
Src:Puicool-Youth Center Facebook
|
Phone: 918-286 8673,918-286 8736
To know more about our service timeing and place please click here for detail.
Download itunes
